Saray hizmetçisi, Jun Wu Xie'ye boş gözlerle baktı; elleri uzun listelerle doluydu, onlarla ne yapacaklarını ve Jun Ailesi'nden Küçük Hanımefendi'nin ne istediğini merak ediyordu.
Jun Wu Xie bir süre sonra kısa bir bakış attı ve küçük saray hizmetçisi o gözlerdeki soğukluk karşısında zayıf düştü, hemen döndü ve adımlarını hızlandırdı.
"Hizmetkarınız sizin için hemen hazırlayacak."
"Ben bu kadar korkunç muyum?" Jun Wu Xie kucağındaki kediye sordu, hizmetkarın hafifçe kamburlaşmış sırtına ve aceleyle ilerleyen sırtına bakarken.
"Hayır, bu insanlar zayıf kalplere sahip." Hiç kimse etrafta yokken siyah kedi konuşma yeteneğini gizlemek zorunda değildi.
İnsanlar Jun Wu Xie'yi siyah kedinin bildiği gibi bilmiyorlardı. O aslında ne mağrurdu ne de aşırı derecede uzakta. Sadece... Normal yollarla, diğerleriyle nasıl geçinileceğini bilmiyordu.
Hayal edin, bir insan doğduğundan beri yalnız olunca insan ilişkileri konusunda bunun sonuçlarını görürdü.
Jun Wu Xie, on üç yıl boyunca kilitli kaldı, dünyası sadece tıptaki soğuk, cansız tıbbi ekipmandı ve dağların arasında büyüdü.
O sırada, yıllar boyunca iki kelime bile zorlukla konuştu. Küçük siyah kedi Jun Wu Xie ile ilk tanıştığında, dilsiz ve otistik olduğunu düşündü.
Her şeyi soğuk gözlerle görürdü, gözleri asla tek bir duygu izi göstermezdi.
Genç yaştan itibaren hala sıcak olan vücudu duygusuzca parçalarına ayırıp, taze organları aside batırırdı.
Küçük siyah kedi her zaman, efendisinin sadece duygulara sahip olmayan bir makine olduğunu hissetti.
Nefret etmeyi öğrendiği ilk sefer, onu tutsak eden kafesi yaktı.
Sonunda serbest kaldı, ancak on yıldan fazla dış dünyaya kapalı bir yasam tarzı geliştirdi. Topluma gelince, insanlarla kaynaşamadı ve karışamadı; entegre olamadı.
Hayvanları tedavi ederek hayvan kliniğinde kalmayı tercih etti.
Hayvanlar, konuşma hayvanların ihtiyaçlarını ve ağrılarını anlıyordu. O, neden acı çektiğini ve onlara nasıl yardımcı olacağını biliyordu.
O zamanlarda, Jun Wu Xie için konuşmaya gerek yoktu.
Katıldığı organızasyonda, ilk arkadaşıyla tanıştı ve sonunda insanmış gibi hissetmeye başladı.
Ne yazık ki cennetin verdiği zaman kısaydı, her şey normal bir insan hayatına girmeyi öğrenmeden bitti.
Jun Wu Xie'yi garip bir oyun olarak görenlerden küçük siyah kedi nefret ediyordu. Onun efendisi tuhaf olduğundan değildi, ama onlar aptallardı ve Jun Wu Xie ile nasıl geçinebilecekleri bilmiyorlardı. Bu vicdansız küçük hırsız kedi istisnaydı ve sahibinin hislerinin olduğunu, sadece nasıl göstereceğini bilmediğini kanıtıydı.
Çünkü…
Kimse ona öğretmemişti.
Ancak Jun Ailesindeki baba ve oğulla, küçük siyah kedi ona inanıyordu, efendisi bu yolda normal olabilmek için çok ilerleyecekti!
Bu arada, saray hizmetçisi bir sürü şifalı bitki gönderdi; ayrıca ilaç fırınındaki ateş yeniden canlandı ve odanın sıcaklığı yükselmeye başladı.
Jun Wu Xie, odadan ayrıldı ve onları tedavi etmek için bütün otları süzdü. Konsantrasyon olurken gözleri titriyordu. Şimdiden göz ve ellerin hareketleriyle tıbbı becerisinde on üc yıllık tecrübesini konuşturdu.
Ekstraksiyon, öğütme, ezme ...... Jun Wu Xie'nin yumuşak ve bembeyaz elleri büyüyle dolmuş gibi görünüyordu, bu eller göz kırpma süresinin ardından kusursuz bir hassasiyetle işlemeye başladı.
<<Önceki Bölüm |Tanıtım| Sonraki Bölüm>>
