Ningendo-22.bölüm-Ölüm Ormanı

Hartes ileri doğru çıktı,çakrasını ellerinde ve ayaklarında topladı,Altın Mod'unu açmak için ayrı bir çakrayı çakra havuzundan çıkarıp gözlerine yönlendirdi,çakra gözlerine ilerlerken,saldırdı.

Hızla öne atıldı,Rob pozisyon alırken, sağ yumruğunu kaldırdı,tam vuracakken,Lara önüne atladı.
Hartes mecburen durdu,düşmanına avantajını göstermemek için gözlerine doğru giden çakrayı durdurdu.Lara kollarını ona doğru uzatmıştı, dudaklarını birbirine bastırmıştı,Rob da şaşkınca bakarken konuştu.

"Lütfen,yapma."Lara titreyen sesiyle konuştu."O,buna değmez."

Hartes bir an Larayı geçip saldırmayı düşündü,ne de olsa az önce onun dövüşünü Altın Mod ile izlemişti,zayıf yönlerini biliyordu,onu yenebilirdi,ama sonra vazgeçti.Malyen ağır yaralıydı ve turnuva başlamak üzereydi,Rob ile ormanda kapışacaktı.

Hartes kendini sakinleştirdi,hala pozisyonda duran Rob'a baktı,"Seninle sonra görüşeceğiz."dedikten sonra Malyen'e yardım etmeye gitti.

İyileştirici iksir sayesinde Malyen biraz toparlansada,hala durumu kötüydü,yere çok hızlı düştüğünden sırtı çok ağrıyordu.Gözünün kenarıyla Lara'nın Hartes'i engellediğini gördü,sevinse mi üzülse mi bilemedi.
Bu çocuk çok hızlıydı,ve Malyen,Hartes 'in bile bu çocuğu yenebileceğinden emin değildi.

Hartes kendini yatıştırarak,Malyen'in sol kolundan tuttu,yavaşça doğrulmasına yardım ettikten sonra,çevik bir hareketle omuzlarının üstüne aldı onu.Eskiden olsa direkt yere çökerdi,ama Megas'ın eğitimi sayesinden vücudu gelişmiş ve kaslanmıştı.Hemde kendine karşı olan davranış ve tepkilerden dolayı saçını kestirmeyi düşünmeye başlamıştı.

Rob çocuğun,kız tarafından engellendiğini görünce,çocuğun güçlü olduğunu anladı,Malyen'den daha güçlü.Pozisyonunu korusada,çocuk dönüp arkadaşını omuzlarına almış gidiyordu,bu çocukla ormanda karşılaşmayı umdu,gerçek gücünü merak etmişti.

Hartes son bir kez daha Rob'a bakıp, Larayla beraber salonun çıkışına ilerlediler,açık havaya,turnuvanın başlayacağı yere doğru gittiler.

Dışarıda,kendi yaşlarında yüzlerce kişinin arasından geçip gittiler,Malyen bu kadar kişinin önünde Hartes tarafından taşınmaktan rahatsız olsada,kendi başına yürüyebilecek durumda değildi.

Hartes yarışmacılardan uzak bir köşeye,ağaçların yanına gittikten sonra Malyen'i bir ağacın gövdesine yasladı.
Malyen nefeslenip dinlenirken,Hartes etrafına bakındı.

Kocaman bir yeşil alan üstünde, yüzlerce kişi vardı.Alanın en uzak köşesine,tahta direkler gömülmüştü ve etraflarına ve birbirlerine metal örgüler dolanmıştı.Duvarın tamamı beş metreye yakındı,duvarın öteside onlarca metrelik ağaçlarla dolu bir ormandı,kapkara ve ıssız görünüyordu.
Ama Hartes ormanın tehlikeli yaratıklarla dolu olduğunu duymuştu.
Hartes yarışmacılara baktı,dört krallıktan gelen yüzlerce kişi.Hepsi şu anda belli yerlerdeydi,çoğu düşmanlarını inceliyor,zayıf ve güçlü olanları tespit etmeye çalışıyordu,bir kısmı duvarın bu tarafında ki ağaçların diplerinde yada dallarında oturuyor,dinlenip plan yapıyordu.
Hartes heyecanla kıpırdandı, sabırsızlanıyordu.Altın Mod'u her kullanışında,çakrası azalsa bile,sanki yüzlerce kupa bira içmiş gibi oluyor,iyi bir his ve garip bir haz alıyordu,ama bu kötü birşey değildi.Hartes artık anlamıştı,Altın Modu kullandıkça,daha da çok kullanası geliyordu,sanki bağımlılık yapıyor gibiydi,Hartes bunları düşünürken,içine garip bir his doğdu,üstünde gezinen gözler hissetti.

***

"Şüphe yok,bu o."

Ölüm Ormanının girişinin yanında, yüksek bir ağacın dalında oturan kadın,uzakta ki bir ağacın yanında durup,ağaca yasladığı başka bir çocuğa bakan sarışın çocuğa baktı,erkekten çok kıza benzesede,gelişen vücudu onu ele vermişti.Hafifçe eğildi,alt dalda oturan adama baktı,sadece onun duyabileceği bir sesle,konuştu.

"Siz ne düşünüyorsunuz?"

Altta ki dalda oturan adam cevap vermedi,onun yerine ağacın gövdesine ters bir şekilde yatmış ve ayaklarını toplayıp meditasyon yapan diğer adam cevap verdi.

"Bunun o olduğuna emin miyiz,değil Tahres'i öldürmek,bir tokat atsam ölecek gibi duruyor..."

O anda konuşan adam birden konuşmayı kesti,burnundan aldığı nefes akciğerinde durmuştu,nefes alamayıp kontrolünü kaybedip ağaçtan düşerken,dalda,kafasını eğerek oturan adam düşen adamı ensesinden tuttu,üstünde ki baskıyı kaldırıp onu tekrar ağacın yüzeyine koydu,adam hemen çakrasıyla ağaca yapıştı ve nefeslendi,üstteki kadın sesini bile çıkaramamıştı.Oturan adamın ne yaptığını biliyordu çünkü,güçlü bir çakra aurası normal bir kişiyi hareketsiz bırakabilirdi,çok çok güçlü birinin aurası akciğerde ki nefesi,daha güçlüsü ise düşünceleri dondurmaya yeterdi,birinin düşüncesini durduracak kadar güçlü bir aura dalgası.Uygulanan kişiyi boş bir kabuğa çevirebilecek bir güçtü.

Adam nefeslenirken,hızla özür dilemeye başladı.

"Özür dilerim efendim,çok üzgünüm,lütfen beni affedin,ben.."

"Kes."

Adam anında konuşmayı kesti,ağacın yüzeyine tekrar sırtını dayayıp,başını önüne eğdi.Dalda oturan adam yavaşça konuşmaya başladı.

"O,benim burda olma sebebim,sizin ise yaşama sebebiniz.O,çok önemli.Ona ihtiyacımız var,ama önce onun dedikleri kişi olup olmadığını öğrenmeliyiz,onu zorlayacağız,ve gerçek gücünü öğreneceğiz,sonra da buraya şimdi ki gibi üç kişi değil,tüm gücümüzle geleceğiz."

***

Güneş yavaşça batarken,orta boylu bir adam ve arkasında ki üç muhafız, yarışmacıların olduğu alanda ilerliyordu.Güneş batıyor olmasına rağmen,hava boğucuydu,adam bu işi hemen bitirip,odasına gitmek ve şarap şişesinin dibini görmek istiyordu.

Adam topluluğun önüne geldi,bir çok kişinin dikkatini çoktan çekmişti,ama hala dinlemeyip görmeyenler vardı.
Adam kendine hakim oldu,sesini kontrol edip,haykırdı.

"Yarışmacılar!Dinleyin!"

Herkes bağıran adamı görmüş ve dikkatini ona yöneltmişti.Adam, dikkatin kendisine yöneldiğini görünce,memnun oldu,konuşmasına devam etti.

"Hepiniz hoşgeldiniz!Bugün,Ölüm Turnuvasının üç gün sürecek ilk aşaması başlayacak,kısaca konuşacağım.Az sonra hepinize birer parlak taş verilecek,bazılarına beyaz,bazılarına siyah taş verilecek.
Her takıma bir tane taş verilecek,Ormanda,birbirinizden taşlarınızı almak için savaşacaksınız.
Bir siyah ve bir beyaz taş elde eden takım,ormana girdiğiniz yerden çıkacak ve kayıt yaptırdığınız binaya geleceksiniz,ormandan çıkana dek mücadele devam edebilir,ama ormandan çıkınca mücadele etmeyeceksiniz,eğer ederseniz,nöbetçiler anında müdahale edecek ve sizi diskalifiye edecek,şimdi,herkes anladı mı?"

Yüzlerce kişi başıyla onayladı,herkes takımından birini taş almak için gönderirken üç muhafız hızla ufak bir çadır kurdular,birer kişi taş almak için sıraya girerken,Lara geride kaldı,Hartes taşı almaya gitti,sıraya girerken,sessizce etrafına bakındı,arkasında birşey hissesince,hızla arkasını döndü,ama inanılmaz derecede güzel bir kız ile karşılaşınca,kıpkırmızı olup önüne döndü,kız arkasından kahkaha attı.
Hartes çok utansada,bir daha arkasını dönmedi.Sıra kendisine geldiğininde çadıra girdi,takımının adı söyledi,adam ona şöyle bir bakıp,siyah bir taşı eline verdi.Taş özeldi,yüzüklere girmiyordu,bu yüzden Hartes taşı iç cebine koydu,çadırdan çıkıp,takımının yanına döndü.Malyen ayağa kalkmış,kendine gelmişti.Lara ona sorduğunda,Hartes siyah taşı aldığını söyledi.

Malyen kendini iyi hissettiğinde, yaslandığı ağaçtan kalkıp silkindi,Hartes'e teşekkür edip, uzaklara daldı.Herkes hazır olduğunda,adam bir konuşma daha yaptı,bunun üstüne herkes farklı yerlere doğru gitti,gittikleri yerlerin kapı olduğunu yeni fark etmişlerdi.
Hartes son kez arkasına baktı,geniş arazinin üstünde yükselen büyük beyaz binaya baktı,üç gün sonra tekrar gelecekti,ama şimdi başka şeyleri düşünmek zorundaydı.Kendi takımı en önde duruyordu,onların önünde ise kapıyı açmak için hazırda bekleyen bir muhafız vardı,beklemekten sıkılmış görünüyordu,bu yüzden Lara onları fısıltı ile konuşmak için yaklaşmalarını işaret edince,Hartes şaşırmadı.Lara kısaca özet geçti.

"Dinleyin,arkamızda ki gruplar kesinlikle kapıdan girer girmez bize saldıracak,bu yüzden şöyle yapacağı;kapıdan geçince toz bombası atacağız,o karışıklıkta kaçacağız,sonra avlanacağız.Tamam mı?"

İki erkek kafalarını salladılar,çünkü arkalarında ki grup çoktan hazırlanmaya başlamıştı.

Güneş yavaşça batarken,muhafızlar aynı anda hareket ettiler,metal örgülerin içine gömülmüş kapıların kilitlerini açıp,beklediler.Tam bir dakika sonra,hepsi işaret verdi.

Hartes ve diğerleri,ceblerinde ki bombaları hemen attılar,arkalarında ki gruplar tozla boğulurken,Ölüm Melekleri hızla ormanın içinde yol almaya başlamıştı,arkalarında, kapıların olduğu yerden,ölmekte olan çocukların çığlıkları duyuluyordu.

<< Önceki Bölüm I Tanıtım I Sonraki Bölüm >>