Ningendo-27.bölüm-Ders Almak

Rades kafasına doğru inen baltaya baktı,bu oydu.Efsanevi Dul Feryadı.
Aura dalgalarını kağıt keser gibi kesebilen balta.Rades onun aura dalgalarını kesebildiğini bilsede,balta kullanıcısının gücüne uyum sağlardı.

Birinci seviye bir savaşçı,elinde bu balta olsa bile on beşinci seviye birinin aurasını kesemezdi,bunlar çok değişken şeylerdi.

Rades aurasını etrafında toplayıp bir kalkan haline getirdi,balta inerken,kendini hazırladı.

Dul Feryadı,Rades'in kafasına ulaşamadan yön değiştirdi,auranın sertliğiyle yana doğru kaymıştı.
Ama Rades'in beklemediği birşey oldu.

Balta yana doğru kayarken,birden Rades'in aurasını kesti,aşağı doğru yol alıp sol omzuna saplandı.

Rades ani acıyla haykırdı,etrafında topladığı aura hızla etrafa saçıldı.
Balta olduğu yerde dururken,Hartes geriye savruldu.Metrelerce uçup bir ağaça çarptı,ağaçtan sekip aşağı doğru düşerken,son anda çakrasıyla ağaca tutundu.

Rades acıyla,sağ eliyle baltanın altından kaldırmaya başladı,eli acıyla yanarken,balta omzundan çıkıp yere düştü.Saplanan yerinden agaca kan damlıyordu.Rades'in aklı almıyordu,nasıl olmuştu bu?
Onun gibi birinin aura kalkanı bir çocuk tarafından nasıl kesilmişti,onun boş bir çocuk olmadığı anladı,ustası onu iyi eğitmişti.Omuzunda ki yara hızla iyileşirken,kendine hakim oldu.

Bu ana kadar kendini tutmuştu, çocuğun potansiyelini görmek için güçsüz saldırılar yapmıştı,ama söylentiler doğruydu.Çocuk Tahres'i öldürüp baltanın sahibi olmuştu.
Kocaman balta ayaklarının dibindeyken,iyileşen omzunu birkaç kere oynattı.Bu çocuğu korkutup, gerçekleri gösterme zamanıydı.

Hartes tutunduğu yerden ağaca tırmandı,karşı ağaçta ki Rades'i görebiliyordu.Acıyla yüzünü buruşturdu,çok yorulmuştu,özellikle az önce ki çarpma tüm enerjisini almıştı.

Rades çocuğa baktı,tüm Leotinler gibi çok güzel bir yüzü vardı,bir tanrıdan çok tanrıçaya benziyordu,Rades önemsemedi,nasıl olsa büyüyecekti, kanıtlamıştı kendini.

Rades hazırlandı,vakit gelmişti.İleri doğru bir adım attı.Bulunduğu ağacın gövdesi çatırdadı.Bir adım daha attı. Ağaç titredi.Hızla ileri atılıp Hartes'e doğru uçtu,az önce üstünde duran ağacın kökü patladı,gürültüyle yana düşerken,Hartes başka bir agaca atladı.

Rades üstünde durduğu her agacı yerle bir ederken,kuşlar korkuyla havalandı,Rades,Hartes'in arkasından atlarken,elini ona uzattı,bir pençe gibi kıvrılmıştı parmakları.

Görünmez bir el onu tutunca,Hartes kaygıyla hareket etmeye çalıştı.
Havada kıvranıp dururken,Rades'in ona doğru geldiğini gördü,üstünde ki baskı yok olurken,Rades'in yumruğu yüzüne indi.

Sol elmacık kemiği çıtırdarken,Rades onu boğazından tuttu,bir yumruk da midesine indirdi.Hartes nefessiz kalmış bir şekilde farklı bir ağacın gövdesine düştü.Ayağa kalkacakken,görülme aura,bu sefer bir yumruk şeklinde üstten çarptı bedenine,ağacın gövdesinde yapışık bir şekilde beklerken,Rades yanında belirdi,
böbreklerine bir tekme attı,Hartes acıyla inlerken,Rades ayaklarını onun iki yanına koydu,biraz geriye çekildi,Hartes öfkeyle ona bakarken,sırıtıp konuştu.

"Tahres'i nasıl yendiğini duydum,çok zekice."

Hartes onun neden bunları söylediğini anlamadı,taa ki Rades'in sırıtması büyüyene kadar.

Rades'in güçlü yumruğu kasıklarına inince,Hartes acıyla bağırdı.Belli bir süre bağırdıktan sonra kasıklarına bir yumruk daha yedi,acıyla ağlamaya başladı.

Rades üstünde ki baskıyı azaltıp ağlayan çocuğun yakasından tutup kaldırdı,ama bırakmadı,çocuğun yürüyemeyeceğini biliyordu.

Çocuk ağlarken,Rades tiksintiyle ona baktı,yakasını bıraktığı anda bir yumruk daha attı.Hızla dala çarpıp geri seken çocuğu yumruklamaya başladı.
Ağlayışı biraz dinse de,acısı artarak devam ediyordu.

Rades sonunda sıkıldığında,yavaşça omuzlarını esnetti,gökyüzünde umursamazca parlayan Ay'a baktı.

"Senin de sıran gelecek."dedi.

Başını sessizce ağlayan çocuğa çevirdi,uzanıp sol kolunu tuttu,diğer eliyle dirsekten tutup hızla geriye büktü,kolu kırılırken Hartes bir kez daha bağırdı.

Hartes inleyerek ağlamaya devam etti,şu ana kadar karşısına çıkan herkesi yenebileceğini düşünüyordu,nede olsa Altın Mod'a sahipti,bir ŞiaJin di,yere düştüğünde daha fazlasını isteyen kişiydi o.

Ama Rades onu yarıp açmıştı, kasıklardaki acı bacaklarını tutmaz yapmıştı,kolu geriye doğru bükülmüş bir haldeydi,yüz kemiğinin ezildiği ve şekil değiştirdiğini hissediyordu.
Acı o kadar fazlaydı ki,düzgün düşünemiyordu.Tek dileği daha fazlasının gelmemesiydi,ancak hayal kırıklığına uğradı.

Rades kırık kolundan tutup havaya kaldırdı onu,diğer eliylede boğazından tutup iyice havaya kaldırdı.
Hartes gözyaşlarıyla daha parlayan altın gözleriyle ona baktı,zar zor nefes alıyordu.

"Yumuşaksın."

Rades elini daha da sıktı,ona unutamayacağı bir ders vermek istiyordu.

"Neden kaybettim diye düşündün mü?Neden güçsüz olduğunla ilgili düşündün mü peki?Sırf Altın Moda sahip olman her dövüşü kazanacağın anlamına gelmez,bunu sakın unutma."

Hartes nefesi azalırken,zar zor çırpındı.
Rades konuşmasına devam etti.

"Bu sana bir ders olsun,eğer geri çekilip taşı verseydin,beyaz taşımı sana verip aşamayı geçmeni sağlayacaktım,ama sen,bana yumruk kaldırmayı seçtin.
Soy Kurutana,yumruk kaldırdın.
Kazanıp kazanamayacağını düşünmedim bile,öyle ya,Altın Mod'a güvendin,buda sonun oldu."

Hartes'in nefesi tükenirken,Rades elini gevşetti,Hartes derin nefesler aldı.

"Bu karşılıksız kalmayacak,ama sana ceza vermek yerine,cesaretini ödüllendireceğim,ve inan bana bu ödül canını çok,çok yakacak."

Rades sağ elini Hartes'in boğazından çekti,aurasıyla onu hareketsiz bıraktı,sol elini üstüne bastırdı, Hartes'in üst tarafında ki kıyafetler alev alırken,Hartes'e birşey olmadı.

Rades sağ işaret parmağıyla Hartes'in gövdesine dokundu,vücudda bir dalgalanma olduktan sonra,karın ve göğsün ortasında Y harfine benzeyen,uçları daha açık bir sembol ve garip yazılar belirdi.Rades gülümsedi.

***

"Ne yaptığını sanıyor bu veled?"dedi Sharanor,doğrulmuştu bulunduğu kafeste.

"Anahtara sahip olmayan birinin mühürle oynamaması gerektiğini bilmiyor mu!"

Sinirle içinde bulunduğu kafeste dolaştı,eğer o aptal mühüre yanlış birşey yaparsa çocuk ölebilirdi,bu Sharanor'un da ölmesi anlamına geliyordu,Sharanor buna izin veremezdi,tekrar vücud bulmak için yüzlerce yıl bekleyemezdi.

Kan kırmızısı gözlerini kafesin kapılarına çevirdi,öfkeyle çakrasını çocuğa gönderdi.

"Anlaşılan o Rades veledine,kimin sözünün geçtiğini öğretme vakti geldi!"

***

Rades yıllar önce bir canavarla savaşmıştı,devasa boyutta olan ve devasa bir güce sahip olan bir canavar.
Rades o gün ilk defa yenilmişti,bunu uzun süre unutmamıştı,sonra ise o canavarı yenmek için çok güçlü olmak istemişti,bu hale gelmesini sağlayan o canavardı.

Rades çocuğu havada tutarken,hızla el mühürleri yapmaya başladı, bitirdiğinde ellerini kenetledi.
Sağ eli bembeyaz bir ışıkla kaplanırken, sol eli simsiyah olmuştu.

Rades sol elini mühürün yanına koydu,çocuk titremeye başladı,sağ elini mühüre değdirdiğinde,mühürden simsiyah bir duman çıktı.

Rades başlamak için hazırlandı,sonra sağ elini hızla Hartes'in mührüne soktu.

Hartes acıyla haykırırken,Rades gülümsedi,istediği oluyordu.Sonra bir gariplik sezdi,sağ eli hala çocuğun karnındayken,etrafa devasa,karanlık ve ölümcül bir aura yayıldı.

Ağaçlar parçalanıp yok olurken,ikisi aşağı düştü.Rades vücudunun kitlendiğini ve hareket edemediğini fark etti,kötü birşeyler oluyordu.

Aniden gözleri karardı,hiçbir şey göremedi,sonra biraz ışıkla kendine geldi.Etrafına baktı,kapkaranlık bir yerde idi,o kadar karanlıktı ki zemini göremiyordu.Kafasını kaldırdığında iki kırmızı göz gördü.Korkuyla sıçradı.
Ağzı açık kalırken,yıllar önce savaştığı canavar konuştu.

"Yeniden karşılaştık,veled!"

<< Önceki Bölüm I Tanıtım I Sonraki Bölüm >>